اطلاعات علمی

شفق قطبی همان طور که از نامش پیدا است بیشتر اوقات در دو قطب کره زمین قابل مشاهده است. در سمت قطب شمال به آن شفق شمالی یا در اصطلاح Aurora Borealis گفته می‌شود. کلمه Borealis در زبان لاتین به معنای شمال است. در سمت قطب جنوب نیز به آن شفق جنوبی یا در اصطلاح Aurora Australis گفته می‌شود. کلمه Australis در زبان لاتین به معنای جنوب می‌باشد.

بهترین زمان برای مشاهده شفق قطبی اواخر پاییز و اوایل بهار است. در نزدیکی مدار قطب شمال و در مناطقی نظیر آلاسکا یا شمال نروژ شفق قطبی تقریبا هر شب قابل رویت است. اما  هرچه که به سمت جنوب حرکت کنیم، تناوب شبانه شفق قطبی کاهش پیدا می‌کند. به طوری که در مناطقی مانند جنوب آلاسکا، جنوب نروژ، اسکاتلند و یا انگلستان، شفق قطبی بین یک تا حداکثر ده بار در ماه قابل رویت است. در مناطق جنوبی تر مانند مرزهای کانادا و آمریکا این مقدار به حداکثر دو تا چهار بار در سال می‌رسد.

شفق قطبی به شکل‌های متفاوتی در آسمان ظاهر می‌شود. به طوری که معمولا به صورت یک پرده نورانی مواج به رنگ قرمز یا نارنجی در خط افق قابل مشاهده است. به طور کلی شفق قطبی ترکیبی از رنگ‌های متفاوت است که هر کدام در ارتفاع و اتمسفرهای مختلف قابل رویت می‌شوند. همان طور که گفته شد، شفق قطبی بر اساس پدیده Magnetosphere به وجود می‌آید. یون‌های اکسیژن و نیتروژن سبب ایجاد نورهای مختلف در شفق قطبی می‌شوند. یون‌های اکیسژن باعث ساطع شدن نور قرمز یا زرد می‌شوند. یون‌های نیتروژن نیز باعث ساطع شدن رنگ‌های قرمز، آبی و بنفش ساطع می‌شوند. اینکه شفق قطبی دقیقا به چه رنگی باشد بسته به تراکم و ترکیب این یون‌ها در ارتفاع های مختلف جو زمین می‌باشد