اغلب افراد معتقدند اگر قبل از رفتن داخل آب استخر، گوش را با کمی آب یا کرم مرطوب کنند تا مانع ورود آب به گوش و بروز عفونت می‌شوند، در حالی که این کار درست نیست.

پزشکان با بررسی بیمارانی که بیشتر دچار بیماری هایی مانند عفونت های گوش، حلق و یا بینی بوده اند، دریافتند که بیشتر این افراد از دندان های خود به خوبی نگهداری نمی کرده اند.
متخصصان می گویند: آلودگی مسواک و وجود انواع میکروب ها، باکتری ها و قارچ ها روی آن به دلیل ارتباط بین دهان، گوش و بینی می تواند با بزاق دهان وارد گوش یا بینی شده و موجب عفونت در آنها شود.

بررسی ها نشان می دهند، دندان های کثیف و دچار پوسیدگی نیز می تواند علاوه بر بیماری های قلبی عروقی سبب عفونت در مغز و نیز سینوس ها شود.
پزشکان ضمن توصیه اکید به افراد در رفتن به نزد دندانپزشکان و معاینات دوره ای، معتقدند به طور مرتب مسواک های خود را تعویض و آنها را در جا های تمیز و خشک نگهداری کند.

مهم‌ترین علت ابتلا به عفونت‌ های قارچی وجود رطوبت طولانی‌ مدت همراه با هوای گرم و محیط قلیایی در مجرای گوش خارجی است.

گوش تنها بن ‌بست پوستی است که به دلیل ساختمانی که دارد به آسانی آب وارد آن نمی‌شود و در صورت وارد شدن هم در آنجا می‌ماند و محیط را برای ایجاد عفونت باکتریایی یا قارچی آماده می‌کند.

با توجه به اینکه دوسوم داخلی مجرای گوش، استخوانی است و پوست بدون واسطه لایه زیر پوست، مستقیما به استخوان چسبیده است، استفاده از گوش پاک‌کن باعث صدمه به این پوست نازک و ورود میکروب به زیر پوست می‌شود.
میزان کاهش شنوایی از خفیف تا متوسط است و با درمان مناسب و زو دهنگام، شنوایی مجددا به حالت عادی خود بازمی‌گردد.

اغلب افراد معتقدند اگر قبل از رفتن داخل آب استخر، گوش را با کمی آب یا کرم مرطوب کنند تا مانع ورود آب به گوش و بروز عفونت می‌شوند، در حالی که این کار درست نیست.

نخستین علامت عفونت قارچی، خارش گوش است که در ادامه بیمار دچار درد شدید و ترشحات بی‌رنگ یا سفید پنیری از گوش می‌شود و حتی ممکن است به تب و کاهش شنوایی منجر شود.

مهم‌ترین علت ابتلا به عفونت‌ های قارچی وجود رطوبت طولانی‌ مدت همراه با هوای گرم و محیط قلیایی در مجرای گوش خارجی، بنابراین شیوع این بیماری در فصول گرم سال در افرادی که به‌طور مکرر حمام می‌کنند یا شنا می‌روند و پس از برخورد با آب مجرای گوش را خشک نمی‌کنند یا اختلالی در شکل مجرای گوش دارند (که مانع خروج آب از گوش می‌شود) بیشتر دیده می‌شود.

برای خارج کردن آب از گوش کافی است ابتدا دستمال کاغذی را به نوک انگشت کوچک پیچاند و لبه گوش گذاشت و سر را خم کرد و چند بار تکان داد. اگر آب خارج نشد، سشوار با حرارت ملایم را با فاصله 20 سانتی‌متری از گوش به مدت 30 ثانیه بگیرید و آنقدر این کار را تکرار کنید که احساس کنید مجرای گوش عاری از رطوبت است.